Stichting Pop aan de Hand

De stichting is niet meer actief.  De stichting stelde zich ten doel het in stand houden van het poppenspel.

De stichting trachtte haar doel te bereiken door:
ondermeer het verwezenlijken van betaalbare poppenkast- en schimmen voorstellingen op diverse podia en voor diverse groepen in de samenleving in relatie met het poppenspel en het organiseren van educatieve activiteiten.

PLASTIC SOEP op het MENU

Om dit milieuthema kracht bij te zetten werd traditioneel poppenkastspel en forumtheater gecombineerd. Forumtheater is een bekend fenomeen in de theaterwereld en wordt in het kader van voorlichting, emancipatie, mensenrechten, preventie en resocialisatie gebruikt. De poppenspeler maakt gebruik van de handvaten van het forumtheater. Door het spel van Jan Klaassen in de poppenkast is het mogelijk dat de kinderen ook geïnteresseerd raken in het milieuprobleem en erover praten op school en met hun ouders. In de voorstelling passeren verschillende probleemsituaties de revue. Als het stuk is afgelopen verschijnt Myrthe, de poppenspeler voor de poppenkast en gaat in gesprek met kinderen.  De kinderen mogen de rol van de poppenspeler vervangen en proberen met een handpop in de poppenkast de scene op hun manier te laten spelen.

Het project vond plaats in Rotterdam, op scholen buiten schooltijden, wijklocaties, educatieve tuinen, speeltuinen en wijkgebouwen.

Rotterdam:  Delfshaven, Spangen, Oude Westen, Oude Noorden, Crooswijk, Bergpolder, Overschie, Oud Zuid, Feijenoord, Vreewijk en de Zuidelijke Tuinsteden (Pendrecht en Zuidwijk).
Met dit project heeft de stichting Pop aan de Hand zich gericht op kinderen uit de bovengenoemde aandachtswijken. Er wonen veel kinderen met verschillende nationaliteiten in deze wijken. Om die doelgroep te bereiken heeft de stichting gebruik kunnen maken van de diensten van docenten, wijkcoördinatoren, cultuurscouts en andere betrokkenen. In overleg met hen werden geschikte locaties gezocht, zoals bibliotheken, buurthuizen en scholen. Kortom veilige en beschutte plaatsen.

De stichting biedt daarmee een educatief, kunstzinnig, cultureel en participatief programma aan van het poppenspel van Jan Klaassen en Katrijn. Dit wordt traditioneel gespeeld in de poppenkast De Blauwe Poppenfee met Myrthe den Boer als poppenspeler .

De ervaring is dat het poppenspel de fantasie prikkelt en uitnodigt tot meespelen. Het bekijken van een poppenkastvoorstelling, het luisteren naar het verhaal kan kinderen veel leren over het thema, het stimuleert de taalontwikkeling en kan het concentratievermogen verbeteren.

We willen deze voorstelling over de plastic soep spelen omdat poppenspel laagdrempelig is voor kinderen om iets te leren over het milieu. We willen geen moeilijke oplossingen gaan bedenken over een onderwerp waarvan toen werd gezegd dat er geen oplossing voor is. Wel willen wij middels het kijken naar een overigens leuke, grappige poppenkastvoorstelling vertellen over de plastic soep en daarna  onderzoeken wij met elkaar wat wij ervan vinden en hoe wij daar mee omgaan. Bewustwording is een sleutelwoord van ons project. Bewust worden van iets kleins, wat je op straat gooit wat ver strekkende gevolgen heeft voor ons milieu.

Samen met  haar collega van poppunch waren zij de kunstenaars van dit project.  Zij maken veel zelf, de poppen, de decors, het script, de voorstelling en het promotiemateriaal, zoals een info blad, posters, kaarten en visitekaartjes. Ook zorgen zij voor mooi licht en goed geluid zodat het een sferische voorstelling wordt.

Deze voorstelling is gespeeld op heel veel plekken in Rotterdam van september t/m december 2014.

Lieve Tante KEE

Schimmenspel is een geweldig hulpmiddel voor het vertellen van verhalen, mythen en legenden van culturen en religies over de hele wereld. Het is voor alle betrokkenen een mooie kunstzinnige theatervorm die de diversiteit laat zien en daarmee de verhalen en poëzie verrijkt. Het schimmenspel heeft een magisch en geheimzinnig karakter.

Lieve Tante KEE is een schaduwspel wat in het donker beleefd wilt worden. Geïnspireerd door het liedje van Wim Sonneveld  ‘Ik ben met Catootje naar de botermarkt geweest’, is het een dromerig en poëtisch stuk geworden. In de voorstelling worden poëtische beelden getoond, waarbij de muziek een essentiële rol speelt.  Door het gebruik van muziek kunnen we de aandacht van de ouderen langer vasthouden. Het thema van de schimmen wordt duidelijk als de hoofdpersoon, Tante Kee, wonderlijke taferelen ziet en samen met haar kleindochter Catootje op avontuur gaat. Er ontstaat een verhaal. Tante Kee start haar reis in het operagebouw met een schim die Maria Callas voorstelt, op de voorgrond het publiek, eveneens in schimmen en de muziek start met een mooie aria van Maria Callas.  Direct is er herkenning bij de ouderen. Mooi was om te zien dat vele ouderen mee neurieden. De voorstelling geeft een positieve bijdrage aan de stemming van de ouderen.

Met het schaduw(schimmen)spel hebben wij de ouderen in contact gebracht met een levendige voorstelling en met een traditie die al eeuwen in verschillende culturen is geworteld. De voorstellingen en alle schaduwpoppen zijn gemaakt en uitgevoerd door onze poppenspeelster Myrthe. Wij hebben ervaren dat ons project het beste tot zijn recht komt in een intieme setting en dat het aansluit bij de doelgroep die wij voor ogen hebben.

Voor aanvang maakten we met elke bewoner apart even contact, door een hand te geven, elkaars naam te noemen en te vertellen wat we gaan doen.

Wij hebben met het schaduw(schimmen)spel en de muziek, de ouderen veel plezier en afleiding kunnen geven. De ouderen genoten van de voorstelling. De feedback die wij kregen vanuit de verzorgenden is positief. Ook met ouderen is het leuk om interactief te zijn, de ouderen reageren op het spel van Myrthe met de schimmen. Zo evolueert de voorstelling eigenlijk na elk bezoek aan een zorginstelling.

Het is goed om met de ouderen en de vrijwilligers herkenbare liedjes te zingen. Na de voorstelling hebben we na een kleine pauze een flink aantal liedjes uit de jaren 30-40-50 gezongen. Veel ouderen kunnen hier volop van genieten en doen mee. Op een drietal locaties is er met behulp van de vrijwilligers nog een paar stapjes gedanst.

In 2016 zijn er 23 voorstellingen gespeeld voor verschillende groepen ouderen in de huiskamers van gesloten afdelingen en niet-gesloten afdelingen binnen de zorgcentra.